uitvaartfaciliteit Heerhugowaard

Het in augustus 2014 geopende crematorium met uitvaartcentrum 'Waerdse Landen' is gesitueerd  ten oosten van de huidige begraafplaats Krusemanlaan aan de rand van het Noord-Hollandse Heerhugowaard (circa 53.000 inwoners). Het uitgangspunt voor dit ontwerp was de as evenredig aan de Krusemanlaan (ontsluiting naar de begraafplaats), welke loodrecht is gesitueerd op  de hoofdontsluiting. Deze as is verlengd en doorsnijdt in wezen het gebouw, waardoor er twee separate volumes ontstaan die de symboliek weerspiegelen tussen leven en dood en tevens een optimale, gebouwelijke schakel weergeven tussen cremeren en begraven.  

Verder is er bij het ontwerp expliciet rekening gehouden met het typisch en authentiek Noord-Hollandse 'hooihuis'. Een hooihuis is een geheel afgetimmerde hooiberg met een tentdak en doorgaans vastgebouwd aan een woonhuis. Het hooihuis in kwestie heeft een vierkant houtskelet dat rondom is afgetimmerd met gepotdekseld beschot. De gesloten hooiberging ontstond om het hooi in het winderige en vochtige klimaat droog te houden. De toepassing van deze natuurlijke en tevens duurzame materialen maken dat het gebouw zich voegt naar zijn omgeving. Binnen en buiten lopen vloeiend in elkaar over, waardoor er een rustgevende sfeer wordt gecreëerd die de bezoekers c.q. nabestaanden troost biedt. 

De aula, grenzend aan het eindpunt van de as, opent zich naar de oostzijde en trekt het landschap van buiten door naar binnen. Zonder daarbij last te ondervinden van de nabijgelegen begraafplaats of backhouse. Tevens is de as een verbindend en symbolisch element tussen begraafplaats en aula.

De fysieke openingen geven de ruimte een verstild en sacraal karakter, waardoor het afscheid nemen meer persoonlijk wordt. Op dezelfde wijze gaan het natuursteen en de houten wanden een zekere 'relatie' aan met de open landelijke context, door het materiaal zowel aan de buiten- als binnengevel toe te passen. Dit geeft het gebouw een natuurlijke signatuur, wat wordt versterkt door het frisse kleurgebruik van het interieur.

Na de afscheidsceremonie komen bezoekers langs de andere zijde van de patio terecht in de uitvaartlounge en koffiekamers aan de westzijde (richting begraafplaats). Door deze situering kunnen bezoekers deze ruimten optimaal gebruiken voor uitvaartdiensten op de begraafplaats. Het aanwezige water fungeert daarbij als symbool van transitiepunt van leven naar dood. Het is niet verwonderlijk dat het in diverse culturen gebruikelijk is om dergelijke gebouwen rondom een binnenhof te situeren. Een universeel gebaar met een ruimtelijke potentie dat nog steeds niets aan betekenis heeft verloren. Het faciliteert nabestaanden om een mooie blik op de hemel te richten, bedoeld als laatste groet. Nabestaanden kunnen de as van de overledene desgewenst verstrooien op speciale velden, nabij de urnengraven bij de begraafplaats. Na het afscheid nemen, kunnen bezoekers terecht in de uitvaartlounge, dat tevens dienst doet als ontmoetingsruimte. 

Een informele route leidt de bezoekers vanaf de hoofdroute naar de achterzijde van het gebouw, waar men het backhouse betreedt. Het rouwbezoek vindt plaats in één van de twee intieme kamers. Het uitvaartcentrum, kantoor en urnenwinkel bevinden zich in het westelijke muur van het gebouw. Dit deel is bewust meer op de levenden en op de aarde gericht.